Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ : ΜΑΥΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ ΖΩΗ… ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ?

Στην αρένα του καταναλωτισμού και της αγοράς, θέλουν να θυσιάσουν την αξιοπρέπεια του λαού και της νεολαίας, που το μέλλον τους φαίνεται δυσοίωνο, από της πολιτικές των μνημονίων, της πολιτικές του κεφαλαίου, της Ε.Ε.


Συμμόρφωση και λαϊκή υποταγή αξιώνουν οι ταγοί της αγοράς, της οικονομίας, τροφοδοτώντας την ψευδαίσθηση του καταναλωτισμού, σαν την ύψιστη αξία. Αφού η φρενίτιδα, το να αγοράζω, από την μια θα γεμίζει τα ταμεία των μονοπωλιακών ομίλων, πολυεθνικών, που πρωτοστατούν σε εκδηλώσεις τύπου << Μαύρης Παρασκευής>> και από την άλλη στοχεύουν στην διαμόρφωση συνείδησης, που θα αμβλύνει και θα απαξιώνει στοιχεία, χαρακτηριστικά, της κοινωνικής συμμετοχής, της λαϊκής αλληλεγγύης, της συμμετοχής σε λαϊκούς – κοινωνικούς αγώνες, της ανιδιοτέλειας και προσφοράς, αξίες και ιδανικά που προτάσσουν τον άνθρωπο.

Οι κυρίαρχοι της αγοράς και οι πολιτικοί τους υπηρέτες, θέλουν έναν λαό και μια νεολαία συμβιβασμένη, χειραγωγούμενη με της αξίες της κατανάλωσης, ώστε ποιο δύσκολα και με πιο αργούς ρυθμούς, να συντελούνται διεργασίες αγωνιστικής αφύπνισης, δράσης αγώνα και κοινωνικής συμμετοχής στην συνείδηση, στην σκέψη τους.

Γιατί σήμερα αυτό είναι το ζητούμενο. Η δυνάμωση των αγώνων του λάου και της νεολαίας, αγώνες με ταξικό περιεχόμενο, που θα χουν αντοχή, συνοχή, θα χαρακτηρίζονται από αποφασιστικότητα και λαϊκό θάρρος, για να τον πάνε μέχρι τέλος, με σαφής στόχευση, την εξουσία των μονοπωλίων που καταδικάζει τον λαό να ζει στο περιθώριο της κοινωνικής – πολιτικής ζωής, στην φτώχεια, την ανέχεια, την ανασφάλεια και αβεβαιότητα.

Στο μυαλό και στην συνείδηση στοχεύουν τέτοιες << πρωτοβουλίες >>, τύπου << Μαύρης Παρασκευής>> και φυσικά στην μεγιστοποίηση των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων , πολυεθνικών ,μέσα από την εντατικοποίηση της εργασίας που υφίστανται οι εργαζόμενοι στο εμπόριο, που ίσως εργαζόμενοι με ωράρια λάστιχο, κακοπληρωμένοι και χωρίς δικαιώματα, μπορεί να είναι πολλοί από αυτούς που περίμεναν έξω με της ώρες στις ουρές, για να αγοράσουν κάποιο προϊόν. Και αυτό πρέπει να το σκεφτούν, πριν ξαναστηθούν σε κάποια άλλη ουρά με της ώρες για ψωνίσουν.

Πιο σώφρον είναι να μαζικοποιήσουν τους στίβους των πολιτικών – κοινωνικών αγώνων, εκεί να βγάλουν την ενέργεια τους, για να πάει η συνείδηση ένα μπόι παραπάνω, γιατί οι αλυσίδες σκλαβιάς, που θέλουν να μας φορέσουν μονοπώλια, καπιταλιστές και οι πολιτικοί τους υπηρέτες, δεν μπορεί να είναι το μέλλον μας.

Οι όροι που διαμορφώνονται από τους αστικούς μηχανισμούς χειραγώγησης, πρώτα και καλύτερα τα αστικά μ.μ.ε, που διαμορφώνουν κλίμα αποδοχής τέτοιων πρωτοβουλιών, δεν πρέπει να βρει ανταπόκριση από τον λαό.

Η μαζική αποχαύνωση, μέσα από την μαζική κατανάλωση δεν είναι επιλογή. Είναι κατεύθυνση που διαμορφώνουν από πριν και σε αυτό δεν πρέπει να τσιμπάμε, αλλά να απαντάμε με την απαξίωση και την υποτίμηση μας.

Κυρίως να απαντήσουμε με τους καθημερινούς μας αγώνες, για ζωή και αξιοπρέπεια, αγώνες ταξικοί, αναγκαίοι για την τιμή και το μέλλον του λαού, που σήμερα συνθλίβονται στις μυλόπετρες των πολιτικών των <<μνημονίων>>, των πολιτικών υπέρ του κεφαλαίοι, της Ε.Ε.

<< Μαύρη Παρασκευή >> και ασπρόμαυρη ζωή, είναι η μιζέρια, που μας βαλτώνει σαν ανθρώπους. Μας κάνει υποτακτικούς, που αυτό περνάει και μέσα από την αδιαφορία, αδράνεια, απάθεια, για τα πολιτικά, κοινωνικά πράγματα που μας αφοράν, που οι εξελίξεις είναι καθημερινές και με το αίσθημα της ανάθεσης, βρισκόσαστε σε μια αναμονή και απλά παρακολουθούμε της εξελίξεις, χωρίς να παρέμβουμε, μαζικά, μαχητικά, αποφασιστικά.

Αυτά τα ιδεολογήματα που είναι αστικής κοπής και κρύβουν μικροαστισμό, πρέπει να τα κατακρημνίσει ο λαός, να συνταχτεί άφοβα με το κίνημα του, το ταξικό, αντιμονοπωλιακό κίνημα, της οργανώσεις του και να δώσει βροντερών παρόν στις εξελίξεις, παίζοντα καθοριστικό ρόλο, μέσα από την πολιτική αναμέτρηση, που πρέπει να γίνει με ορούς ταξικούς και λαϊκής συμμαχίας.

Εκεί βρίσκεται η δύναμη του λαού και της νεολαίας, στην ταξική ενότητα, την λαϊκή συμμαχία ενάντια στα μονοπώλια και τους καπιταλιστές.

Είναι ο αγώνας που τραβάει μέχρι το τέλος, για την λαϊκή νίκη, για την λαϊκή εξουσία.

Και σε αυτή την κατεύθυνση, τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ, δουλεύουν με ορούς αυταπάρνησης, μέσα από το ταξικό αντιμονοπωλιακό κίνημα, που πρέπει να δυναμώσει και τα μικρά ρυάκια, να συναντηθούν και να μετατραπούν στο χείμαρρο της λαϊκής αντεπίθεσης, που θα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμα του και θα φέρει την νίκη του λαού. Μπορούμε και θα γίνει και αυτό είναι επιλογή, συνειδητή επιλογή.

Σαββίδης Παναγιώτης