Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πιο λαοφιλείς και τιμώμενους Μάρτυρες της Χριστιανικής Εκκλησίας, με τη μνήμη τους να εορτάζεται στις 7 Οκτωβρίου. Η ζωή και το μαρτύριό τους αποτελούν διαχρονικό σύμβολο σταθερής πίστης, ανδρείας και βαθιάς πνευματικής φιλίας.
Έζησαν στα τέλη του 3ου και στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., κατά την περίοδο της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Και οι δύο ήταν διακεκριμένοι αξιωματικοί του ρωμαϊκού στρατού, κατέχοντας υψηλά αξιώματα στο τάγμα των «Σχολών» (Scholae Gentile -ήταν ελίτ μονάδες ιππικού της αυτοκρατορικής φρουράς). Διακρίνονταν για την ανδρεία, το ήθος και την αφοσίωσή τους στα καθήκοντά τους, γεγονός που τους είχε εξασφαλίσει την ιδιαίτερη εύνοια και εκτίμηση του αυτοκράτορα.
Παρά τη λαμπρή στρατιωτική τους καριέρα, ο Σέργιος και ο Βάκχος διατηρούσαν σταθερή και ακλόνητη την κρυφή τους πίστη στον Χριστό, αρνούμενοι να συμμετέχουν στις ειδωλολατρικές θυσίες της εποχής.
Η χριστιανική τους ιδιότητα δεν άργησε να φανερωθεί όταν φθονεροί συνάδελφοί τους τους κατήγγειλαν στον αυτοκράτορα. Ο Μαξιμιανός, αρνούμενος αρχικά να πιστέψει τις κατηγορίες, τους ζήτησε να προσφέρουν θυσία στα είδωλα για να αποδείξουν την αφοσίωσή τους στην αυτοκρατορία. Οι δύο Άγιοι αρνήθηκαν με παρρησία, δηλώνοντας ότι ο μόνος αληθινός Θεός είναι ο Ιησούς Χριστός.
Η άρνησή τους προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα. Για να τους διαπομπεύσει, διέταξε να τους αφαιρέσουν τα στρατιωτικά παράσημα, να τους ενδύσουν με γυναικεία ρούχα και να τους διαπομπεύσουν στους δρόμους της πόλης. Παρά τον εξευτελισμό, οι Άγιοι παρέμειναν ανεπηρέαστοι, ψάλλοντας και δοξάζοντας τον Θεό.
Στη συνέχεια απεστάλησαν στον ηγεμόνα της Συρίας, Αντίοχο, ο οποίος ήταν γνωστός για τη σκληρότητά του. Μετά από σκληρά βασανιστήρια:
Ο Άγιος Βάκχος παρέδωσε το πνεύμα του από τους ανελέητους δαρμούς με χονδρά ραβδιά.
Ο Άγιος Σέργιος, αφού υποβλήθηκε σε επιπλέον βασανιστήρια (τον υποχρέωσαν να τρέχει φορώντας σιδερένια υποδήματα με καρφιά στο εσωτερικό τους), αποκεφαλίστηκε στην πόλη Ρεσάφα της Συρίας (η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε Σεργιούπολη).
Η τιμή των Αγίων Σεργίου και Βάκχου εξαπλώθηκε ταχύτατα σε ολόκληρη την Ανατολική Αυτοκρατορία. Η Ρεσάφα έγινε ένας από τους σημαντικότερους προσκυνηματικούς προορισμούς της ύστερης αρχαιότητας, ενώ ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός έχτισε προς τιμήν τους τον περίφημο ναό των Αγίων Σεργίου και Βάκχου στην Κωνσταντινούπολη (γνωστό και ως «Μικρή Αγία Σοφία»).
Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος παραμένουν έως σήμερα πρότυπα ακατάβλητου σθένους, απόλυτης αφιερώσεως στον Χριστό και αδελφικής συμπόρευσης στην πίστη.
Απολυτίκιο (Ήχος δ'):
«Οι Μάρτυρές σου, Κύριε, εν τη αθλήσει αυτών, στεφάνους εκμίσαντο της αφθαρσίας, εκ σου του Θεού ημών· σχόντες γαρ την ισχύν σου, τους τυράννους καθείλον, έθραυσαν και δαιμόνων, τα ανίσχυρα θράση. Αυτών ταις ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών.»