.jpg)
Το Πρωτότυπο Κείμενο
14 Αὐτός γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, 15 τὴν ἔχθραν ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ, τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας, ἵνα τους δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα Καινὸν ἄνθρωπον, ποιῶν εἰρήνην, 16 καὶ ἀποκαταλλάξῃ ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ. 17 Καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγύς· 18 ὅτι δι' αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ Πνεύματι πρὸς τὸν Πατέρα. 19 Ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολίται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ, 20 ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 21 ἐν ᾧ πᾶσα ἡ 1.1.1οικοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ, 22 ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι.
Η Νεοελληνική Απόδοση
14 Διότι αυτός είναι η ειρήνη μας, ο οποίος έκανε τα δύο μέρη ένα και γκρέμισε τον μεσότοιχο φραγμό, δηλαδή την έχθρα, 15 αφού κατήργησε με τη σάρκα του τον νόμο των εντολών που περιείχε δόγματα, για να πλάσει τους δύο μέσα στον εαυτό του σε έναν καινούργιο άνθρωπο, φέρνοντας ειρήνη, 16 και να συμφιλιώσει και τους δύο σε ένα σώμα με τον Θεό δια μέσου του σταυρού, αφού θανάτωσε την έχθρα δι' αυτού. 17 Και αφού ήρθε, κήρυξε τα ευχάριστα νέα της ειρήνης σε εσάς που ήσασταν μακριά και σε εκείνους που ήταν κοντά. 18 Επειδή μέσω αυτού έχουμε και οι δύο την είσοδο προς τον Πατέρα με ένα Πνεύμα. 19 Άρα λοιπόν δεν είστε πλέον ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων και οικείοι του Θεού, 20 χτισμένοι επάνω στα θεμέλια των αποστόλων και των προφητών, όπου ακρογωνιαίος λίθος είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. 21 Σε αυτόν ολόκληρο το οικοδόμημα, καθώς συναρμολογείται, αυξάνεται σε ναό άγιο εν Κυρίῳ, 22 στον οποίο και εσείς χτίζεστε μαζί για να γίνετε κατοικητήριο του Θεού δια μέσου του Πνεύματος.
ΤO ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Κατά Λουκάν Ε΄ 25-37)
Το Πρωτότυπο Κείμενο
25 Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 26 ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; 27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. 28 Εἶπε δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει, καὶ ζήσῃ. 29 Ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπεν τὸν Ἰησοῦν· καὶ τίς ἐστιν πλησίον μου; 30 Ὑπολαβὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄνθρωπος τις κατέβαινε ἀπὸ Ἱεροσολύμων εἰς Ἱεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν, οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον, ἀφέντες ἡμιθανῆ ὑπάρχοντα. 31 Κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινε διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. 32 Ὁμοίως δὲ καὶ Λευίτης, γενόμενος κατὰ τὸν τόπον, ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθεν. 33 Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε καθ' αὐτὸν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, 34 καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ, ἐπιχέων ἔλεον καὶ οἶνον· ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ. 35 Καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅ τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. 36 Τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν δοκεῖ σοι πλησίον γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τους λῃστάς; 37 Ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ' αὐτοῦ. Εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
Η Νεοελληνική Απόδοση
25 Και ιδού, κάποιος νομοδιδάσκαλος σηκώθηκε για να τον δοκιμάσει και είπε: «Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;» 26 Εκείνος του είπε: «Τι είναι γραμμένο στον νόμο; Πώς διαβάζεις;» 27 Κι εκείνος απάντησε: «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου από όλη σου την καρδιά, και με όλη σου τη ψυχή, και με όλη σου τη δύναμη, και με όλη σου τη διάνοια, και τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». 28 Του είπε δε: «Σωστά απάντησες· κάνε αυτό και θα ζήσεις». 29 Εκείνος όμως, θέλοντας να δικαιώσει τον εαυτό του, είπε στον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίος μου;» 30 Παίρνοντας τον λόγο ο Ιησούς είπε: «Κάποιος άνθρωπος κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ και έπεσε σε ληστές, οι οποίοι, αφού τον έγδυσαν και του προκάλεσαν χτυπήματα, έφυγαν αφήνοντάς τον μισoπεθανμένο. 31 Κατά τύχη, κάποιος ιερέας κατέβαινε από τον ίδιο δρόμο, και όταν τον είδε, πέρασε από απέναντι. 32 Ομοίως και ένας Λευίτης, όταν έφτασε στο σημείο, ήρθε, τον είδε και πέρασε από απέναντι. 33 Ένας Σαμαρείτης όμως που ταξίδευε, ήρθε κοντά του, και όταν τον είδε, σπλαχνίστηκε, 34 και πλησιάζοντας έδεσε τις πληγές του, ρίχνοντας πάνω τους λάδι και κρασί. Και αφού τον ανέβασε στο δικό του ζώο, τον πήγε σε πανδοχείο και τον φρόντισε. 35 Την επόμενη μέρα, βγάζοντας δύο δηνάρια, τα έδωσε στον πανδοχέα και του είπε: "Φρόντισέ τον, και ό,τι επιπλέον ξοδέψεις, εγώ θα σου το αποδώσω όταν ξαναγυρίσω". 36 Ποιος από αυτούς τους τρεις σου φαίνεται ότι έγινε πλησίος εκείνου που έπεσε στους ληστές;» 37 Κι εκείνος είπε: «Αυτός που του έδειξε το έλεος». Τότε ο Ιησούς τού είπε: «Πήγαινε και κάνε και εσύ το ίδιο».