Οι ΟΛΕΘΡΙΕΣ επιπτώσεις του παράνομου – με κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου – πολέμου του ιμπεριαλισμού και διεθνούς Σιωνισμού εις βάρος του ηρωικού Ιράν, ακόμα και αν αυτός σταματήσει ΣΗΜΕΡΑ, θα μας ακολουθούν για πολλά χρόνια.
Το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ έλλειμα ενέργειας που προκλήθηκε από τις ήδη συντελεσθείσες καταστροφές, κάνει την ενεργειακή κρίση του 1970 να φαντάζει παρωνυχίδα, μιας και η αποεπένδυση στους υδρογονάνθρακες την τελευταία 20ετία για χάρη του “πράσινου” αφηγήματος, όχι μόνο δεν οδήγησε σε απεξάρτηση από αυτούς, αλλά έχει φέρει την ανθρωπότητα σε μεγαλύτερη εξάρτηση σ’ αυτούς από ποτέ.
Το ελάχιστο αποτέλεσμα όλων αυτών, θα είναι η ραγδαία αύξηση του ενεργειακού κόστους ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΜΟΡΦΗΣ, η οποία συνεπάγεται αντίστοιχη αύξηση του κόστους ΤΡΟΦΗΣ, όπως και της πλειονότητας των αγαθών.
Αυτό θα επιφέρει αναγκαστικά, όπως πάντα στην ιστορία άλλωστε, αλλαγή του οικονομικού – παραγωγικού μοντέλου σε παγκόσμια κλίμακα.
Η Ελλάδα, με την εδώ και χρόνια παρασιτική της οικονομία, χωρίς καν εθνικό νόμισμα ώστε να ελιχθεί και να προσαρμοστεί όσο καλύτερα γίνεται στα νέα δεδομένα, είναι βέβαιο ότι θα πληγεί όσο λίγες χώρες από τις βίαιες αυτές αλλαγές. Βρισκόμαστε κυριολεκτικά ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ των εξελίξεων, καθώς είμαστε σε οποιονδήποτε τομέα απόλυτα εξαρτημένοι από τις χρηματαγορές, τους διεθνείς τοκογλύφους και τις εφοδιαστικές αλυσίδες τους. Δεν χρειάζεται δε καμία ιδιαίτερη ανάλυση, για να αντιληφθούμε την κερδοσκοπία των προαγωγών της ενέργειας διαχρονικά, αλλά και του προαγωγού που λέγεται Ελληνικό Κράτος και κερδοσκοπεί περισσότερο ακόμα και από αυτούς, μέσω των φόρων στα καύσιμα και γενικά την ενέργεια, αλλά και από τις αυξήσεις των τιμών των λοιπών προϊόντων. Την ίδια στιγμή και παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης περί του αντιθέτου, το Δημόσιο Χρέος έφτασε να αγγίζει τα 403 δισ. ευρώ, το εξωτερικό χρέος τα 600 δισ. ευρώ, ενώ ο ανακυκλούμενος δανεισμός με repos που ξεζουμίζει τα ταμεία των φορέων της Γενικής κυβέρνησης, να ξεπερνά κάθε φαντασία, προσεγγίζοντας το 1,4 τρισ. Ευρώ!
Το άμεσο καθήκον μιας Ελληνικής και όχι ελληνόφωνης κυβέρνησης, είναι να προστατέψει από τη Λαίλαπα τον ελληνικό λαό με άμεσα δραστικά μέτρα, τα οποία παράλληλα αποτελούν και το πρώτο βήμα για την ολική αναμόρφωση του παραγωγικού μοντέλου στην Ελλάδα, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως λαός με το πέρας της επόμενης δεκαετίας.
Πιο συγκεκριμένα:
1. Κατάργηση ΟΛΩΝ των φόρων στην ενέργεια και τα είδη πρώτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ, ειδικά στα προϊόντα εγχώριας παραγωγής.
2. Εθνικοποίηση των ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΩΝ και των ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΠΟΡΩΝ, με πρώτο μέτρο την επανενεργοποίηση των λιγνιτικών μονάδων και διαχείρισή τους με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα για την εγχώρια αγορά.
3. Κατάργηση της επιβαλλόμενης δημοσιονομικής πολιτικής αφαίμαξης των εισοδημάτων μέσω των υπερπλεονασμάτων, κατάργηση της αυτοκτονικής πολιτικής των πρόωρων αποπληρωμών του δημόσιου χρέους και χρησιμοποίηση της εξοικονόμησης για δημόσιες δαπάνες ειδικά στον αγροτικό τομέα.
4. Άμεση απεμπλοκή μας από ΟΛΕΣ τις πολεμικές επιχειρήσεις και ΑΡΣΗ της συμμετοχής μας επί όλων των κυρώσεων, των δασμών και περιορισμών για εμπορικές συναλλαγές με τη Ρωσία, το Ιράν, την Κίνα και όποιους άλλους επέλεξε η «σωστή πλευρά της ιστορίας» ότι είναι εχθροί μας.
Όσο «τρομερά» και αν ακούγονται αυτά τα μέτρα στα συστημικά αυτιά, εντούτοις, αν δεν εφαρμοστούν, το ΣΟΚ της διετίας 2010-2012 που υπέστη η Ελληνική κοινωνία – και πολλοί μόλις δέκα χρόνια μετά έχουν ξεχάσει – θα φαντάζει σαν όνειρο θερινής νυκτός, μπροστά σε αυτά που έρχονται τους επόμενους μήνες.
Η συσπείρωση καταρχήν γύρω από τα κυρίαρχα αυτά αιτήματα, αποτελεί προϋπόθεση και για την συγκρότηση παλλαϊκού κοινωνικού κινήματος και την αφετηρία για μια ριζικά διαφορετική πορεία της χώρας μας.
Αθήνα, 23 Μαρτίου 2026
Το Εθνικό Συντονιστικό Συμβούλιο (ΕΣΣ) του ΕΠΑΜ.
Το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ έλλειμα ενέργειας που προκλήθηκε από τις ήδη συντελεσθείσες καταστροφές, κάνει την ενεργειακή κρίση του 1970 να φαντάζει παρωνυχίδα, μιας και η αποεπένδυση στους υδρογονάνθρακες την τελευταία 20ετία για χάρη του “πράσινου” αφηγήματος, όχι μόνο δεν οδήγησε σε απεξάρτηση από αυτούς, αλλά έχει φέρει την ανθρωπότητα σε μεγαλύτερη εξάρτηση σ’ αυτούς από ποτέ.
Το ελάχιστο αποτέλεσμα όλων αυτών, θα είναι η ραγδαία αύξηση του ενεργειακού κόστους ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΜΟΡΦΗΣ, η οποία συνεπάγεται αντίστοιχη αύξηση του κόστους ΤΡΟΦΗΣ, όπως και της πλειονότητας των αγαθών.
Αυτό θα επιφέρει αναγκαστικά, όπως πάντα στην ιστορία άλλωστε, αλλαγή του οικονομικού – παραγωγικού μοντέλου σε παγκόσμια κλίμακα.
Η Ελλάδα, με την εδώ και χρόνια παρασιτική της οικονομία, χωρίς καν εθνικό νόμισμα ώστε να ελιχθεί και να προσαρμοστεί όσο καλύτερα γίνεται στα νέα δεδομένα, είναι βέβαιο ότι θα πληγεί όσο λίγες χώρες από τις βίαιες αυτές αλλαγές. Βρισκόμαστε κυριολεκτικά ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ των εξελίξεων, καθώς είμαστε σε οποιονδήποτε τομέα απόλυτα εξαρτημένοι από τις χρηματαγορές, τους διεθνείς τοκογλύφους και τις εφοδιαστικές αλυσίδες τους. Δεν χρειάζεται δε καμία ιδιαίτερη ανάλυση, για να αντιληφθούμε την κερδοσκοπία των προαγωγών της ενέργειας διαχρονικά, αλλά και του προαγωγού που λέγεται Ελληνικό Κράτος και κερδοσκοπεί περισσότερο ακόμα και από αυτούς, μέσω των φόρων στα καύσιμα και γενικά την ενέργεια, αλλά και από τις αυξήσεις των τιμών των λοιπών προϊόντων. Την ίδια στιγμή και παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης περί του αντιθέτου, το Δημόσιο Χρέος έφτασε να αγγίζει τα 403 δισ. ευρώ, το εξωτερικό χρέος τα 600 δισ. ευρώ, ενώ ο ανακυκλούμενος δανεισμός με repos που ξεζουμίζει τα ταμεία των φορέων της Γενικής κυβέρνησης, να ξεπερνά κάθε φαντασία, προσεγγίζοντας το 1,4 τρισ. Ευρώ!
Το άμεσο καθήκον μιας Ελληνικής και όχι ελληνόφωνης κυβέρνησης, είναι να προστατέψει από τη Λαίλαπα τον ελληνικό λαό με άμεσα δραστικά μέτρα, τα οποία παράλληλα αποτελούν και το πρώτο βήμα για την ολική αναμόρφωση του παραγωγικού μοντέλου στην Ελλάδα, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως λαός με το πέρας της επόμενης δεκαετίας.
Πιο συγκεκριμένα:
1. Κατάργηση ΟΛΩΝ των φόρων στην ενέργεια και τα είδη πρώτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ, ειδικά στα προϊόντα εγχώριας παραγωγής.
2. Εθνικοποίηση των ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΩΝ και των ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΠΟΡΩΝ, με πρώτο μέτρο την επανενεργοποίηση των λιγνιτικών μονάδων και διαχείρισή τους με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα για την εγχώρια αγορά.
3. Κατάργηση της επιβαλλόμενης δημοσιονομικής πολιτικής αφαίμαξης των εισοδημάτων μέσω των υπερπλεονασμάτων, κατάργηση της αυτοκτονικής πολιτικής των πρόωρων αποπληρωμών του δημόσιου χρέους και χρησιμοποίηση της εξοικονόμησης για δημόσιες δαπάνες ειδικά στον αγροτικό τομέα.
4. Άμεση απεμπλοκή μας από ΟΛΕΣ τις πολεμικές επιχειρήσεις και ΑΡΣΗ της συμμετοχής μας επί όλων των κυρώσεων, των δασμών και περιορισμών για εμπορικές συναλλαγές με τη Ρωσία, το Ιράν, την Κίνα και όποιους άλλους επέλεξε η «σωστή πλευρά της ιστορίας» ότι είναι εχθροί μας.
Όσο «τρομερά» και αν ακούγονται αυτά τα μέτρα στα συστημικά αυτιά, εντούτοις, αν δεν εφαρμοστούν, το ΣΟΚ της διετίας 2010-2012 που υπέστη η Ελληνική κοινωνία – και πολλοί μόλις δέκα χρόνια μετά έχουν ξεχάσει – θα φαντάζει σαν όνειρο θερινής νυκτός, μπροστά σε αυτά που έρχονται τους επόμενους μήνες.
Η συσπείρωση καταρχήν γύρω από τα κυρίαρχα αυτά αιτήματα, αποτελεί προϋπόθεση και για την συγκρότηση παλλαϊκού κοινωνικού κινήματος και την αφετηρία για μια ριζικά διαφορετική πορεία της χώρας μας.
Αθήνα, 23 Μαρτίου 2026
Το Εθνικό Συντονιστικό Συμβούλιο (ΕΣΣ) του ΕΠΑΜ.
