.jpg)
Πρωτότυπο Κείμενο
Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. Ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη. Ὁ δὲ εἶπε· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν.
Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· Ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. Τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. Τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.
(Μετάφραση)
Είπε ο Κύριος αυτή την παραβολή: Βγήκε ο σπορέας για να σπείρει τον σπόρο του. Και καθώς έσπερνε, ένα μέρος από τον σπόρο έπεσε στο δρόμο, καταπατήθηκε, και τα πουλιά του ουρανού τον έφαγαν. Ένα άλλο μέρος έπεσε πάνω στην πέτρα, και μόλις φύτρωσε ξεράθηκε, επειδή δεν είχε υγρασία. Ένα άλλο μέρος έπεσε ανάμεσα στα αγκάθια, και τα αγκάθια μεγάλωσαν μαζί του και το έπνιξαν. Και ένα άλλο μέρος έπεσε στη γόνιμη γη, φύτρωσε και έδωσε καρπό εκατονταπλάσιο. Αφού τα είπε αυτά, φώναξε: «Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει».
Τον ρωτούσαν τότε οι μαθητές του λέγοντας τι σημαίνει αυτή η παραβολή. Κι εκείνος είπε: «Σε εσάς έχει δοθεί το προνόμιο να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους υπόλοιπους δίνονται με παραβολές, ώστε αν και βλέπουν να μη βλέπουν, και αν και ακούνε να μην καταλαβαίνουν.
Η παραβολή σημαίνει το εξής: Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. Εκείνοι που έπεσαν παρά το δρόμο είναι αυτοί που άκουσαν, αλλά ύστερα έρχεται ο διάβολος και παίρνει τον λόγο από την καρδιά τους, για να μην πιστέψουν και σωθούν. Εκείνοι που έπεσαν πάνω στην πέτρα είναι αυτοί που, όταν ακούσουν τον λόγο, τον δέχονται με χαρά, αλλά δεν έχουν ρίζα· πιστεύουν για λίγο καιρό, και σε καιρό δοκιμασίας και πειρασμού απομακρύνονται. Το μέρος που έπεσε στα αγκάθια είναι αυτοί που άκουσαν, αλλά καθώς πορεύονται στη ζωή, συμπνίγονται από τις μέριμνες, τον πλούτο και τις ηδονές του βίου, και δεν φέρνουν ώριμο καρπό. Τέλος, το μέρος στη γόνιμη γη είναι αυτοί που με καλή και αγαθή καρδιά άκουσαν τον λόγο, τον συγκρατούν μέσα τους και καρποφορούν με υπομονή».
Αποστολικό Ανάγνωσμα - (Προς Τίτον Επιστολή Αποστόλου Παύλου, Κεφ. 3, στίχοι 8-15)
Πρωτότυπο Κείμενο
Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.
Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.
Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. Μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι.
Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ’ ἐμοῦ πάντες. Ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.
(Μετάφραση)
Παιδί μου Τίτε, αξιόπιστος είναι αυτός ο λόγος· και θέλω να διαβεβαιώνεις σταθερά αυτά τα πράγματα, ώστε εκείνοι που έχουν πιστέψει στον Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα. Αυτά είναι τα καλά και ωφέλιμα για τους ανθρώπους.
Να αποφεύγεις τις ανόητες συζητήσεις, τις γενεαλογίες, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από το Νόμο, γιατί είναι ανωφελείς και μάταιες. Άνθρωπο που ακολουθεί αιρετικές διδασκαλίες, μετά από μία και δεύτερη συμβουλή, να τον αποφεύγεις, γνωρίζοντας ότι ένας τέτοιος άνθρωπος έχει διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικασμένος από τον ίδιο τον εαυτό του.
Όταν στείλω σε εσένα τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, κάνε κάθε προσπάθεια να έρθεις να με βρεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί έχω αποφασίσει να περάσω τον χειμώνα. Τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ φρόντισε να τους ξεπροβοδίσεις με επιμέλεια, ώστε να μη τους λείψει τίποτα. Ας μαθαίνουν και οι δικοί μας άνθρωποι να πρωτοστατούν σε καλά έργα για τις αναγκαίες καθημερινές χρείες, ώστε να μην μένουν άκαρποι.
Σε χαιρετούν όλοι όσοι είναι μαζί μου. Χαιρέτησε εκείνους που μας αγαπούν με βάση την κοινή μας πίστη. Η χάρη του Θεού ας είναι μαζί με όλους σας. Αμήν.
Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. Ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη. Ὁ δὲ εἶπε· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν.
Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· Ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. Τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. Τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.
(Μετάφραση)
Είπε ο Κύριος αυτή την παραβολή: Βγήκε ο σπορέας για να σπείρει τον σπόρο του. Και καθώς έσπερνε, ένα μέρος από τον σπόρο έπεσε στο δρόμο, καταπατήθηκε, και τα πουλιά του ουρανού τον έφαγαν. Ένα άλλο μέρος έπεσε πάνω στην πέτρα, και μόλις φύτρωσε ξεράθηκε, επειδή δεν είχε υγρασία. Ένα άλλο μέρος έπεσε ανάμεσα στα αγκάθια, και τα αγκάθια μεγάλωσαν μαζί του και το έπνιξαν. Και ένα άλλο μέρος έπεσε στη γόνιμη γη, φύτρωσε και έδωσε καρπό εκατονταπλάσιο. Αφού τα είπε αυτά, φώναξε: «Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει».
Τον ρωτούσαν τότε οι μαθητές του λέγοντας τι σημαίνει αυτή η παραβολή. Κι εκείνος είπε: «Σε εσάς έχει δοθεί το προνόμιο να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους υπόλοιπους δίνονται με παραβολές, ώστε αν και βλέπουν να μη βλέπουν, και αν και ακούνε να μην καταλαβαίνουν.
Η παραβολή σημαίνει το εξής: Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. Εκείνοι που έπεσαν παρά το δρόμο είναι αυτοί που άκουσαν, αλλά ύστερα έρχεται ο διάβολος και παίρνει τον λόγο από την καρδιά τους, για να μην πιστέψουν και σωθούν. Εκείνοι που έπεσαν πάνω στην πέτρα είναι αυτοί που, όταν ακούσουν τον λόγο, τον δέχονται με χαρά, αλλά δεν έχουν ρίζα· πιστεύουν για λίγο καιρό, και σε καιρό δοκιμασίας και πειρασμού απομακρύνονται. Το μέρος που έπεσε στα αγκάθια είναι αυτοί που άκουσαν, αλλά καθώς πορεύονται στη ζωή, συμπνίγονται από τις μέριμνες, τον πλούτο και τις ηδονές του βίου, και δεν φέρνουν ώριμο καρπό. Τέλος, το μέρος στη γόνιμη γη είναι αυτοί που με καλή και αγαθή καρδιά άκουσαν τον λόγο, τον συγκρατούν μέσα τους και καρποφορούν με υπομονή».
Αποστολικό Ανάγνωσμα - (Προς Τίτον Επιστολή Αποστόλου Παύλου, Κεφ. 3, στίχοι 8-15)
Πρωτότυπο Κείμενο
Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι.
Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.
Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. Μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι.
Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ’ ἐμοῦ πάντες. Ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.
(Μετάφραση)
Παιδί μου Τίτε, αξιόπιστος είναι αυτός ο λόγος· και θέλω να διαβεβαιώνεις σταθερά αυτά τα πράγματα, ώστε εκείνοι που έχουν πιστέψει στον Θεό να φροντίζουν να πρωτοστατούν σε καλά έργα. Αυτά είναι τα καλά και ωφέλιμα για τους ανθρώπους.
Να αποφεύγεις τις ανόητες συζητήσεις, τις γενεαλογίες, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από το Νόμο, γιατί είναι ανωφελείς και μάταιες. Άνθρωπο που ακολουθεί αιρετικές διδασκαλίες, μετά από μία και δεύτερη συμβουλή, να τον αποφεύγεις, γνωρίζοντας ότι ένας τέτοιος άνθρωπος έχει διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικασμένος από τον ίδιο τον εαυτό του.
Όταν στείλω σε εσένα τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, κάνε κάθε προσπάθεια να έρθεις να με βρεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί έχω αποφασίσει να περάσω τον χειμώνα. Τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ φρόντισε να τους ξεπροβοδίσεις με επιμέλεια, ώστε να μη τους λείψει τίποτα. Ας μαθαίνουν και οι δικοί μας άνθρωποι να πρωτοστατούν σε καλά έργα για τις αναγκαίες καθημερινές χρείες, ώστε να μην μένουν άκαρποι.
Σε χαιρετούν όλοι όσοι είναι μαζί μου. Χαιρέτησε εκείνους που μας αγαπούν με βάση την κοινή μας πίστη. Η χάρη του Θεού ας είναι μαζί με όλους σας. Αμήν.
