Στις 6 Σεπτεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά ένα από τα σημαντικότερα και πιο γνωστά θαύματα της χριστιανικής παράδοσης: το «εν Χώναις Θαύμα» του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Στην περιοχή των Κολασσών της Φρυγίας (στη Μικρά Ασία), βρισκόταν ένας ναός αφιερωμένος στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, δίπλα από μια ιαματική πηγή. Στον ναό αυτό ασκήτευε για πολλά χρόνια ο Όσιος Άρχιππος, ένας μοναχός γνωστός για την πίστη, την ταπεινοφροσύνη και την αδιάλειπτη προσευχή του.
Τα πολυάριθμα θαύματα και οι θεραπείες που πραγματοποιούνταν στην πηγή προσελκύαν πλήθος πιστών, γεγονός που προκάλεσε την ενόχληση και το φθόνο των τοπικών ειδωλολατρών.
Προκειμένου να αφανίσουν τον ναό και να εξοντώσουν τον Όσιο Άρχιππο, οι ειδωλολάτρες συνέλαβαν ένα καταστροφικό σχέδιο: ένωσαν τις κοίτες δύο ορμητικών ποταμών της περιοχής, του Λυκόκαπρου και του Κούφου, στρέφοντας τα ορμητικά νερά προς το μέρος του ναού.
Βλέποντας τον κίνδυνο να πλησιάζει, ο Όσιος Άρχιππος δεν εγκατέλειψε το μέρος, αλλά παρέμεινε εντός του ναού προσευχόμενος με θερμή πίστη.
Την κρίσιμη στιγμή, εμφανίστηκε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Με μια επιβλητική κίνηση, χτύπησε τον βράχο με το κοντάρι του, δημιουργώντας ένα μεγάλο χάσμα στη γη. Τα ορμητικά νερά των ποταμών άλλαξαν πορεία, διοχετεύτηκαν στο εσωτερικό της γης και ο ναός μαζί με τον ασκητή σώθηκαν.
Το γεγονός ότι η γη «κατάπιε» και «έχωσε» τα νερά των ποταμών έδωσε στη συγκεκριμένη τοποθεσία το όνομα Χώναι (από τη λέξη χώνη), αντικαθιστώντας την παλαιότερη ονομασία Κολασσαί.
Το εν Χώναις θαύμα υπενθυμίζει στους πιστούς τη δύναμη της ακλόνητης πίστης και τη διαρκή προστασία των Αγγελικών Δυνάμεων απέναντι στις δοκιμασίες. Η μνήμη του γεγονότος παραμένει ζωντανή μέσα στους αιώνες ως σύμβολο ελπίδας και θείας σκέπης.
