Στην δικιά μας περίπτωση, φτάνουν μόνο τα «θεάματα».
Στην αρχαία Ρώμη, οι αυτοκράτορες πρόσφεραν στο λαό σιτάρι (ψωμί) και θεάματα (panem et circenses) στα αμφιθέατρα και στις αρένες, προκειμένου να τους αποσπά από τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα.
Αυτή η πρακτική χρησιμοποιείται ευρέως και από τους σύγχρονους "ηγέτες", είτε πρόκειται για κυβερνήσεις, περιφέρειες ή Δήμους. Προσφέρουν εφήμερες απολαύσεις (γλέντια, γιορτές κ.α.) στους πολίτες ώστε να μην σκέφτονται π.χ. την κακή κατάσταση των δρόμων, την έλλειψη υποδομών, την ακρίβεια, την ανεργία ή ακόμα και την ανικανότητα των "ηγετών" τους.
Το αποτέλεσμα πολλαπλά ωφέλιμο για τους "άρχοντες" μας. Ανεβαίνει στα ύψη η δημοφιλία τους, οι πολίτες ζουν στο δικό τους "νιρβάνα" και κανείς δεν νοιάζεται για τα προβλήματα της πόλης ή της πατρίδας του.