Από την ανάμνηση, μιας δύσκολης ζωής, ζωής, με λίγες στιγμές χαράς και ευτυχίας,
Αλλά γεμάτη με πίκρες-στεναχώριες-ασθένειες…
ΕΣΥ, να φεύγεις αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, χωρίς αποχαιρετισμούς,
Χωρίς ένα ΓΙΑΤΙ?
Να μην παίρνεις, τίποτα μαζί σου, παρά μόνο, τις σκέψεις και τις αναμνήσεις, των ελάχιστων ανθρώπων, αυτών, που σε αγάπησαν αληθινά, που νοιάστηκαν για σένα, όσο κυκλοφορούσες, ανάμεσα τους. Και εσύ να τρέχεις μακριά, από δήθεν καταφύγια, που σου προσέφεραν, άνθρωποι υποκριτές..
ΕΣΥ το μόνο που πρόσεχες, ήταν να κοιτάς την κλεψύδρα και να βλέπεις, πώς ο χρόνος σου, τελειώνει σιγά-σιγά, βασανιστικά, εδώ στην Γη.
Να αποχωρίζεσαι, τραγούδια που αγάπησες,(πάντα θα ακούω, το αγαπημένο σου τραγούδι, το ΣΙΓΑ ΜΗ ΚΛΑΨΩ).
Να αποχωρίζεσαι, μέρη, που περπάτησες, ακρογιαλιές, που ονειρεύτηκες…
Να αποχωρίζεσαι, μέρη, που περπάτησες, ακρογιαλιές, που ονειρεύτηκες…
Φτιάξε τώρα ψυχή μου, ιστορίες ολοκαίνουργιες, με ουρανό και αστέρια, με θάλασσες και αγέρηδες, να θυμίζουν, λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι και αυτήν την απέραντη άνοιξη, που δεν πρόλαβες να ζήσεις…
Όπου και να πας όμως, θα ψάξω να σε βρω, όταν και η δική μου η κλεψύδρα του χρόνου, θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα, για να σου πω, για άλλη μια φορά, πόσο μου λείπεις και να σου ζητήσω ΣΥΓΝΩΜΗ, που δεν προσπάθησα περισσότερο….
1 ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ.
ΝΙΚΟΣ ΧΑΛΕΠΛΗΣ.
1 ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ.
ΝΙΚΟΣ ΧΑΛΕΠΛΗΣ.
