π. Πρόεδρος ΕΝΩ.ΣΥ.Π
(1η δημοσίευση 29-07-2014)
Είναι συμπέρασμα σχετικών επιστημών ¨φρονιμότερο να μην ασχολείται κάποιος με όλα, διότι δεν μπορεί να τα γνωρίζει όλα¨. Αν κάτι δεν το κατέχεις, τότε ούτε σου ανήκει και ούτε μπορείς να προσφέρεις κάτι καλό γι΄ αυτό.
Αν όμως τα καθημερινά συμβάντα δημιουργούν πρόκληση στη κοινωνία, ίσως τα ερεθίσματα να επαναλαμβάνονται και τότε μας βάζουν σε σκέψεις. Μια από αυτές θέλω να εκθέσω, ζητώντας επιείκεια, τονίζοντας εξ αρχής πως δεν επιθυμώ να ξεπεράσω τους ειδήμονες.
Συχνά αναφέρονται ατυχήματα στον Όλυμπο. Τα ΜΜΕ αναφέρουν πότε σύντομα και πότε με λεπτομέρεια τα περιστατικά, κάνοντας και συνεχόμενο ρεπορτάζ για να δώσουν την όλη έκβαση της υπόθεσης. Αυτή είναι και η μια πλευρά της δουλειάς των δημοσιογράφων και των ρεπόρτερς, να μαθαίνουν και να πληροφορούνται και στη συνέχεια να γνωστοποιούν στην κοινωνία ότι ακριβώς συμβαίνει.
➤ Μέσα από αυτή την ενημέρωση και γύρω από τα συχνά ατυχήματα που συμβαίνουν στον Όλυμπο, δημιουργούνται ερωτηματικά και προβληματισμοί.
Πόσο συχνά επαναλαμβάνονται;
Τα ατυχή περιστατικά μοιάζουν μεταξύ τους;
Σε ποιους επισκέπτες του βουνού παρουσιάζονται τα περισσότερα προβλήματα;
Ποιοι συμμετέχουν στη διάσωση του αγνοούμενου ή των αγνοούμενων;
Πόσο κοστίζει η κάθε διάσωση;
Ποιος Φορέας πληρώνει τις δαπάνες διάσωσης;
Ποιες υποχρεώσεις επωμίζεται ένας αγνοούμενος που αισίως διασώθηκε;
Ποιες διακρατικές Συμφωνίες υπάρχουν για αμοιβαίες υποχρεώσεις;
Ποιες κυρώσεις επιβάλλονται σε επισκέπτη του Ολύμπου που για κάποιον λόγο προκάλεσε αναγκαστική δράση της Ομάδας Διάσωσης;
Ποιοι έλεγχοι γίνονται πριν οι επισκέπτες ¨οδοιπόροι¨ και οι επίδοξοι ¨ορειβάτες¨ πάρουν τα ανηφορικά μονοπάτια;
Υπάρχει Υγειονομική Εξέταση πριν από το εγχείρημα της ορεινής ανάβασης;
Υπάρχει έστω μια εικόνα της Ψυχολογίας του επισκέπτη;
Υπάρχει γνωμάτευση για ικανότητα Προσανατολισμού και απαραίτητη Ψυχραιμία;
Υπάρχει Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης με ανάλογη διαβάθμιση (¨Απλή και Ολιγόωρη Πεζοπορία¨, ¨Πολύωρη Πεζοπορία¨, ¨Ορεινή Ανάβαση¨, ¨Αναρρίχηση¨ κλπ;);
Υπάρχει Βιβλίο Καταγραφής Επισκεπτών και των ανάλογων στοιχείων τους;
Κάθε πόση ώρα είναι υποχρεωμένοι οι πεζοπόροι να αναφέρουν σε κάποιο Κέντρο;
Ελέγχου την ακριβή θέση τους και την οργανική ή ψυχολογική τους κατάσταση;
Υπάρχει μέριμνα για αποτροπή Ζημιών στην Χλωρίδα και Πανίδα του Δάσους;
Υπάρχει φροντίδα Πυροπροστασίας;
Τα ερωτήματα αυτά και ίσως και πιο πολλά γεννιούνται αντιλαμβανόμενος πως η υπόθεση της επίσκεψης στον Όλυμπο δεν είναι ούτε ¨απλή¨, ούτε ¨ανώδυνη¨.
Ο Όλυμπος, όπως και κάθε βουνό, για να μας ευχαριστήσει πρέπει πρώτα να το σεβαστούμε. Αλλά για να το σεβαστούμε πρέπει πρώτα να το γνωρίσουμε. Για να το γνωρίσουμε πρέπει να ασχοληθούμε, διαβάζοντας την Ιστορία του και τις Μορφολογικές ιδιαιτερότητές του. Στη συνέχεια να εκπαιδευτούμε επαρκώς με διάθεση και υπομονή για να καταφέρουμε να το επισκεφτούμε με ασφάλεια, ώστε τελικά να το απολαύσουμε και να χαρούμε.
Το Βουνό είναι σαν το Ηλεκτρικό ρεύμα. Προσφέρει πάρα πολλά, όμως δε συγχωρεί ¨λάθος¨. Ένας λόγος δε ακόμη πιο πολύ, διότι στον Όλυμπο με τις τόσες προκλήσεις, τα λάθη μας δεν τα πληρώνουμε μόνο εμείς, αλλά πιθανόν και κάποιοι άλλοι εντελώς αμέριμνοι επισκέπτες.
Δεν νομίζω να ήταν άκομψο για τους Έλληνες, ούτε ασέβεια στους φιλοξενούμενους τουρίστες η απαίτηση Ειδικής Εκπαίδευσης για Ικανότητα Επίσκεψης στο Μυθικό Βουνό. Αντίθετα, βάζουμε σε πιο σοβαρή βάση την υπόθεση ¨Αξιοποίηση του Παγκόσμιου Φυσικού Μνημείου¨ και μειώνονται στο ελάχιστο οι ανεπιθύμητες καταστάσεις.
Το Λιτόχωρο, εκτιμώ ανιδιοτελώς, είναι ιδανική περιοχή όπου μπορεί να οργανωθεί και να λειτουργήσει μια ΣΧΟΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΟΛΥΜΠΟΥ (Δημόσια ή Ιδιωτική αλλά αναγνωρισμένη). Η εκπαίδευση μπορεί να γίνεται Εντατικά ή Τμηματικά και μάλιστα με Διαβαθμισμένη Δυσκολία, ώστε ανάλογα με το ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ που κατάφερε κάποιος να πετύχει, να αποκτά και σχετική ΑΔΕΙΑ για ¨απλή επίσκεψη¨, ή ¨πεζοπορία¨, ή ¨ανάβαση¨, ή για ¨αναρρίχηση¨ κλπ. Η διδασκαλία θα γίνεται στην Ελληνική όσο και σε άλλες Γλώσσες, οι δε Πρακτικοί Εκπαιδευτές θα είναι σαφώς τοπικοί παράγοντες που αποδεδειγμένα έχουν πλούσια δράση και προϋπηρεσία στο βουνό.
Τότε τα προβλήματα θα μειωθούν, η επίσκεψη θα είναι μια όμορφη εμπειρία, η οργανωτική εικόνα της Υπόθεσης Αξιοποίηση του Ολύμπου θα αναβαθμισθεί.
(1η δημοσίευση 29-07-2014)
Είναι συμπέρασμα σχετικών επιστημών ¨φρονιμότερο να μην ασχολείται κάποιος με όλα, διότι δεν μπορεί να τα γνωρίζει όλα¨. Αν κάτι δεν το κατέχεις, τότε ούτε σου ανήκει και ούτε μπορείς να προσφέρεις κάτι καλό γι΄ αυτό.
Αν όμως τα καθημερινά συμβάντα δημιουργούν πρόκληση στη κοινωνία, ίσως τα ερεθίσματα να επαναλαμβάνονται και τότε μας βάζουν σε σκέψεις. Μια από αυτές θέλω να εκθέσω, ζητώντας επιείκεια, τονίζοντας εξ αρχής πως δεν επιθυμώ να ξεπεράσω τους ειδήμονες.
Συχνά αναφέρονται ατυχήματα στον Όλυμπο. Τα ΜΜΕ αναφέρουν πότε σύντομα και πότε με λεπτομέρεια τα περιστατικά, κάνοντας και συνεχόμενο ρεπορτάζ για να δώσουν την όλη έκβαση της υπόθεσης. Αυτή είναι και η μια πλευρά της δουλειάς των δημοσιογράφων και των ρεπόρτερς, να μαθαίνουν και να πληροφορούνται και στη συνέχεια να γνωστοποιούν στην κοινωνία ότι ακριβώς συμβαίνει.
➤ Μέσα από αυτή την ενημέρωση και γύρω από τα συχνά ατυχήματα που συμβαίνουν στον Όλυμπο, δημιουργούνται ερωτηματικά και προβληματισμοί.
Πόσο συχνά επαναλαμβάνονται;
Τα ατυχή περιστατικά μοιάζουν μεταξύ τους;
Σε ποιους επισκέπτες του βουνού παρουσιάζονται τα περισσότερα προβλήματα;
Ποιοι συμμετέχουν στη διάσωση του αγνοούμενου ή των αγνοούμενων;
Πόσο κοστίζει η κάθε διάσωση;
Ποιος Φορέας πληρώνει τις δαπάνες διάσωσης;
Ποιες υποχρεώσεις επωμίζεται ένας αγνοούμενος που αισίως διασώθηκε;
Ποιες διακρατικές Συμφωνίες υπάρχουν για αμοιβαίες υποχρεώσεις;
Ποιες κυρώσεις επιβάλλονται σε επισκέπτη του Ολύμπου που για κάποιον λόγο προκάλεσε αναγκαστική δράση της Ομάδας Διάσωσης;
Ποιοι έλεγχοι γίνονται πριν οι επισκέπτες ¨οδοιπόροι¨ και οι επίδοξοι ¨ορειβάτες¨ πάρουν τα ανηφορικά μονοπάτια;
Υπάρχει Υγειονομική Εξέταση πριν από το εγχείρημα της ορεινής ανάβασης;
Υπάρχει έστω μια εικόνα της Ψυχολογίας του επισκέπτη;
Υπάρχει γνωμάτευση για ικανότητα Προσανατολισμού και απαραίτητη Ψυχραιμία;
Υπάρχει Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης με ανάλογη διαβάθμιση (¨Απλή και Ολιγόωρη Πεζοπορία¨, ¨Πολύωρη Πεζοπορία¨, ¨Ορεινή Ανάβαση¨, ¨Αναρρίχηση¨ κλπ;);
Υπάρχει Βιβλίο Καταγραφής Επισκεπτών και των ανάλογων στοιχείων τους;
Κάθε πόση ώρα είναι υποχρεωμένοι οι πεζοπόροι να αναφέρουν σε κάποιο Κέντρο;
Ελέγχου την ακριβή θέση τους και την οργανική ή ψυχολογική τους κατάσταση;
Υπάρχει μέριμνα για αποτροπή Ζημιών στην Χλωρίδα και Πανίδα του Δάσους;
Υπάρχει φροντίδα Πυροπροστασίας;
Τα ερωτήματα αυτά και ίσως και πιο πολλά γεννιούνται αντιλαμβανόμενος πως η υπόθεση της επίσκεψης στον Όλυμπο δεν είναι ούτε ¨απλή¨, ούτε ¨ανώδυνη¨.
Ο Όλυμπος, όπως και κάθε βουνό, για να μας ευχαριστήσει πρέπει πρώτα να το σεβαστούμε. Αλλά για να το σεβαστούμε πρέπει πρώτα να το γνωρίσουμε. Για να το γνωρίσουμε πρέπει να ασχοληθούμε, διαβάζοντας την Ιστορία του και τις Μορφολογικές ιδιαιτερότητές του. Στη συνέχεια να εκπαιδευτούμε επαρκώς με διάθεση και υπομονή για να καταφέρουμε να το επισκεφτούμε με ασφάλεια, ώστε τελικά να το απολαύσουμε και να χαρούμε.
Το Βουνό είναι σαν το Ηλεκτρικό ρεύμα. Προσφέρει πάρα πολλά, όμως δε συγχωρεί ¨λάθος¨. Ένας λόγος δε ακόμη πιο πολύ, διότι στον Όλυμπο με τις τόσες προκλήσεις, τα λάθη μας δεν τα πληρώνουμε μόνο εμείς, αλλά πιθανόν και κάποιοι άλλοι εντελώς αμέριμνοι επισκέπτες.
Δεν νομίζω να ήταν άκομψο για τους Έλληνες, ούτε ασέβεια στους φιλοξενούμενους τουρίστες η απαίτηση Ειδικής Εκπαίδευσης για Ικανότητα Επίσκεψης στο Μυθικό Βουνό. Αντίθετα, βάζουμε σε πιο σοβαρή βάση την υπόθεση ¨Αξιοποίηση του Παγκόσμιου Φυσικού Μνημείου¨ και μειώνονται στο ελάχιστο οι ανεπιθύμητες καταστάσεις.
Το Λιτόχωρο, εκτιμώ ανιδιοτελώς, είναι ιδανική περιοχή όπου μπορεί να οργανωθεί και να λειτουργήσει μια ΣΧΟΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΟΛΥΜΠΟΥ (Δημόσια ή Ιδιωτική αλλά αναγνωρισμένη). Η εκπαίδευση μπορεί να γίνεται Εντατικά ή Τμηματικά και μάλιστα με Διαβαθμισμένη Δυσκολία, ώστε ανάλογα με το ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ που κατάφερε κάποιος να πετύχει, να αποκτά και σχετική ΑΔΕΙΑ για ¨απλή επίσκεψη¨, ή ¨πεζοπορία¨, ή ¨ανάβαση¨, ή για ¨αναρρίχηση¨ κλπ. Η διδασκαλία θα γίνεται στην Ελληνική όσο και σε άλλες Γλώσσες, οι δε Πρακτικοί Εκπαιδευτές θα είναι σαφώς τοπικοί παράγοντες που αποδεδειγμένα έχουν πλούσια δράση και προϋπηρεσία στο βουνό.
Τότε τα προβλήματα θα μειωθούν, η επίσκεψη θα είναι μια όμορφη εμπειρία, η οργανωτική εικόνα της Υπόθεσης Αξιοποίηση του Ολύμπου θα αναβαθμισθεί.
