Τώρα αν οι εκλογές γίνουν Οκτώβριο-Νοέμβριο ή την άνοιξη του 2027, αυτό μόνο ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του το γνωρίζουν. Αν τολμούσαμε να κάνουμε μία πρόβλεψη, θα λέγαμε για φέτος μετά την Έκθεση της Θεσσαλονίκης, οπότε στα κοντά θα ξέρουμε αν πέσαμε μέσα ή όχι.
Δεν είναι αυτό το θέμα μας όμως.
Παρατηρούμε μία αοριστολογία από όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας και έχει να κάνει με τις προτάσεις τους για την επόμενη μέρα και αν φυσικά κληθούν να ασκήσουν εξουσία. Είτε από την θέση της κυβέρνησης, είτε από την αντιπολίτευση. Παρότι τα πολιτικά κόμματα της πατρίδας μας το ξεχνούν, η αντιπολίτευση ασκεί εξουσία. Η αντιπολίτευση μπορεί να κρίνει, να διαμαρτυρηθεί, να διαμορφώσει πολιτική, να ακυρώσει νομοθετήματα, να προτείνει τα δικά της, να αφυπνίσει την κοινωνία και να την ενεργοποιήσει. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η αντιπολίτευση, υπάρχει δεν υπάρχει το ίδιο πράγμα είναι.
Δεν ακούμε προτάσεις και κυρίως για σημαντικά θέματα. Ενώ ακούμε συνεχώς τα κλασσικά για δικαιοσύνη, δημοκρατία, ανεξαρτησία, αξιοκρατία κτλπ.
Ποιο πολιτικό κόμμα θα τολμήσει να πει π.χ. για την κατάργηση της ΑΑΔΕ που μας ρουφάει το αίμα και είναι «κράτος εν κράτει» στην πατρίδα μας; Τι θα κάνουν για αυτή την απίστευτη υπερφορολόγηση; Θα αλλάξει ο τρόπος φορολόγησης μας; Θα σταματήσουν να θεωρούν τα παιδιά τεκμήριο; Θα καταργηθεί η προπληρωμένη κάρτα στα επιδόματα παιδιών και αλλού; Θα καταργηθεί το ΤΑΙΠΕΔ ή όπως αλλιώς μετονομάστηκε τώρα; Που έχει ξεπουλήσει υποδομές, ακίνητα, λιμάνια, τα πάντα; Τι θα κάνουν με τους αμέτρητους φόρους στα ακίνητα, όπως τον ΕΝΦΙΑ και όλα όσα ακόμα ετοιμάζουν;
Τα παραπάνω είναι λίγα από τα πάρα πολλά που πρέπει να αναφερθούν και να συμπεριληφθούν στα προγράμματα των πολιτικών κομμάτων.
Τα συνθήματα ότι "εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους", ότι "θα αλλάξουμε τα πάντα", δεν μας πείθουν. Προτάσεις και δεσμεύσεις θέλουμε. Να αναλυθούν και να δεσμευτούν γραπτώς. Να μιλήσουν συγκεκριμένα και στοχευμένα.
Βέβαια το ότι θα πει κάποιος κάτι, δεν σημαίνει ότι θα το κάνει κιόλας. Είναι πολλά τα παραδείγματα που μπορούμε να φέρουμε στην μνήμη μας. Αλλά πάλι πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες τι προθέσεις των πολιτικών κομμάτων, τι πιστεύουν.