Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ του ΝΙΚΟΥ ΧΑΛΕΠΛΗ


Βραδιάζει στην πόλη,

Το σκοτάδι απλώνεται παντού ,ακόμη και στα ενδόμυχα της ψυχής σου, σκεπάζοντας κάθε ίχνος ελπίδας. Ελπίδας ανεκπλήρωτων ονείρων, για ένα καλύτερο αύριο, ένα αύριο απροβλημάτιστο, όσο αυτό είναι δυνατόν. Ένα αύριο που όταν θα λες καλημέρα θα το εννοείς, γιατί πράγματι θα είναι μια καλή μέρα, με έναν ήλιο που θα βγαίνει για όλους και όχι μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες.

Βραδιάζει,

Κι’εσύ προσπαθείς με το βλέμμα σου να διαπεράσεις το σκοτάδι για να διακρίνεις κάποιο φώς, που μόλις φαίνεται αμυδρά στο βάθος του ορίζοντα. Τίποτα όμως, όλα παραμένουν σκοτεινά και απόμακρα. Κι’εσύ αγωνίζεσαι μόνος σου, με μια πυξίδα, που σου δείχνει πάντα λάθος δρόμο, δρόμο που οδηγεί πάντα σε αδιέξοδο.

Βραδιάζει στην πόλη,

Και δεν είναι μόνο το σκοτάδι, είναι και αυτή η αβάσταχτη μοναξιά, που όσο και να προσπαθείς, δεν μπορείς να συμβιβαστείς μαζί της και όσο πιο πολύ βυθίζεσαι μέσα της, τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από τα όνειρα σου, τους πόθους τις ελπίδες σου, που όλο και ξεθωριάζουν στο σκοτάδι της πόλης.

ΝΙΚΟΣ ΧΑΛΕΠΛΗΣ