Το φοιτητικό επίδομα στέγασης αποτελεί «άπιαστο όνειρο» για ένα σημαντικό αριθμό οικογενειών εκπαιδευτικών, γενικότερα δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και άλλων κατηγοριών εργαζομένων, αναδεικνύοντας πως ακόμα και αυτά τα επιδόματα, τελικά, πετσοκόβονται και αποκλείουν χιλιάδες οικογένειες.
Συγκεκριμένα, το φοιτητικό επίδομα δίνεται σε οικογένειες με εισόδημα έως και 30 χιλιάδες ευρώ (προσαυξάνεται κατά 3 χιλιάδες για κάθε παιδί πέραν του φοιτητή, ενώ το όριο ανεβαίνει στις 40 χιλιάδες για το ΔΠΘ, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας). Το όριο αυτό, πρακτικά, αποκλείει μια οικογένεια Εκπαιδευτικών, μια οικογένεια Δημοσίων Υπαλλήλων και όχι μόνο, όπου εργάζονται και οι δύο γονείς.
Ιδιαίτερα, όταν το παιδί μιας οικογένειας φτάνει ηλικιακά να γίνει φοιτητής, αυτό σημαίνει πως και οι δύο γονείς κατά κανόνα δεν είναι νεοδιόριστοι, αλλά έχουν ορισμένα χρόνια προϋπηρεσίας, που σημαίνει πως δεν αμείβονται με τον εισαγωγικό μισθό (ΜΚ 1).
Η είσοδος ενός παιδιού στο Πανεπιστήμιο, τελικά, αντί να είναι αποκλειστικά χαρά και περηφάνια για το ίδιο και την οικογένειά του, μετατρέπεται σε αληθινό εφιάλτη. Μόλις πρόσφατα, αποκαλύφθηκε διά στόματος του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών, αλλά και της Υπουργού Παιδείας, πως ένα σημαντικό ποσοστό νέων φοιτητών δεν πραγματοποίησαν εγγραφή, κατά βάση εξαιτίας των πανύψηλων ενοικίων και του κόστους διαβίωσης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα κριτήρια παραμένουν «παγωμένα» από το 2004! Το εισοδηματικό όριο των 30.000 ευρώ παραμένει απαράλλακτο εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Αγνοούνται προκλητικά ο καλπάζων πληθωρισμός και το αυξημένο κόστος ζωής. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως εάν ένα ζευγάρι εκπαιδευτικών είναι διαζευγμένο, το παιδί δικαιούται το επίδομα σχεδόν αυτόματα, καθώς προσμετράται μόνο το εισοδηματικό κριτήριο του ενός γονέα.
Το κράτος, αντί να στηρίζει την οικογένεια σε κάθε περίπτωση, στερεί δικαιώματα από το παιδί με βάση την οικογενειακή κατάσταση των γονιών του. Τέλος, το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο στις οικογένειες που κατοικούν στην περιφέρεια, αφού τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα είναι κατά κύριο λόγο στα αστικά κέντρα.
Η απώλεια του φοιτητικού επιδόματος στέγασης έρχεται να λειτουργήσει αθροιστικά στον αποκλεισμό των εκπαιδευτικών από οποιαδήποτε παροχή που αφορά τις παιδικές κατασκηνώσεις, την καρικατούρα του προγράμματος «Τουρισμός για Όλους», που εξαιρεί τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού για πάνω από μία δεκαετία, το κλεμμένο ΜΚ της διετίας 2016-2017, τις εξευτελιστικές απολαβές που αφορούν τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, τη μηδενική αποζημίωση στις σχολικές εκδρομές, τα δυσβάσταχτα ενοίκια και το τεράστιο κόστος μετακίνησης από και προς το σχολείο, το επίδομα θέρμανσης κ.α.
Απαιτούμε:
Να αλλάξουν τα εισοδηματικά κριτήρια για την παροχή του φοιτητικού επιδόματος. Άμεση αναπροσαρμογή του ορίου των 30.000 ευρώ με βάση τον σωρευτικό πληθωρισμό της τελευταίας εικοσαετίας.
Αυξήσεις 20% στους μισθούς μας, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ, απόδοση του μισθολογικού κλιμακίου 2016-17.
Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με πλήρη δικαιώματα.
Λεφτά για μισθούς, παιδεία, υγεία και όχι για τα κέρδη και τους πολέμους των λίγων.
Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να συμμετάσχουν στα πρωτοβάθμια Σωματεία, στις Ομοσπονδίες και στις Γενικές Συνελεύσεις, στις κινητοποιήσεις που αποφασίζονται. Παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και βάζουμε τις ανάγκες μας στο προσκήνιο.
